
KΡΙΤΙΚΗ Δάνης Κουμασίδης, Πρώτα βήματα, “Oanagnostis.gr”, 31.10.2023
Από καταβολής κόσμου, λεν σύσσωμοι οι μεγάλοι θεωρητικοί, τα μεγάλα θέματα της λογοτεχνίας (και της τέχνης, ευρύτερα) είναι σταθερά: έρωτας, θάνατος, μίσος, εξουσία, απληστία κ.ο.κ. Κατά τη γνώμη μου, το θέμα στο εν λόγω βιβλίο είναι η μοναξιά (ή, η μοναχικότητα σ’ ορισμένες παραλλαγές), το περίφημο ανέφικτο της επικοινωνίας, μεταμφιεσμένο σε ενός είδους θάνατο, ή, καλύτερα, στους μικρούς θανάτους της αβάσταχτης καθημερινότητας. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Λαμπρινή Κουζέλη, Σαν κόκκοι ζάχαρης, “Το Βήμα, Βιβλία”, 29.10.2023
Στο πεζογράφημα «Από το εργοστάσιο της ζάχαρης» (Εκδόσεις Loggia) της Ελβετής Ντοροτέε Έλμιγκερ, μεταφρασμένο απολαυστικά από το Γιάννη Καλιφατίδη (Iannis Kalifatidis), νήματα πλοκής σχίζονται σε μικροσκοπικά κομμάτια, σαν κόκκους ζάχαρης, και συναπαρτίζουν με μια πληθώρα διακειμενικών αναφορών ένα αφηγηματικό σύνολο με το μοτίβο της ζάχαρης να προβάλλεται ως συνδετική ύλη. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Ειρήνη Λιώλη, Κύματα, Eduard von Keyserling, “Inthebooklight.gr”, 21.10.2023
[...] Tα «Κύματα» αποτελούν ένα έργο που θυμίζει πίνακα ζωγραφικής ή ακόμα καλύτερα μουσική σύνθεση. Κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι σε ένα αριστοτεχνικά γραμμένο έργο. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ Κυριάκος Αθανασιάδης, Το άσμα του σφαγιασμένου εβραϊκού λαού, “Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, Paperback”, 20.10.2023
Καλεσμένος στην εκπομπή Paperback του Κυριάκου Αθανασιάδη, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης fm100, ήταν την περασμένη Παρασκευή ο Κώστας Βραχνός, μεταφραστής του βιβλίου «Το άσμα του σφαγιασμένου εβραϊκού λαού» του Γιτσχάκ Κατσνέλσον. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΚΡΙΤΙΚΗ Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου, Μια τηλεοπαθητική συντέλεια, “Η Καθημερινή, Τέχνες & Γράμματα”, 15.10.2023
Άδειο και ασφυκτικά γεμάτο. Ήσυχο και μαζί θορυβώδες. Κάτι παγωμένο, αιμάτινο, το κλίμα στο μυθιστόρημα του Μορσέλι Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΚΡΙΤΙΚΗ Αγγελική Σπηλιοπούλου, “Χαρτιά υιοθεσίας” από την ποιήτρια Τζάκι Κέι, “Maxmag.gr”, 13.10.2023
Η παρούσα έκδοση είναι δίγλωσση και μας δίνεται η δυνατότητα να αφουγκραστούμε τη μουσικότητα στη γραφή της Κέι όπως έχει αποτυπωθεί στο πρωτότυπο. Η μετάφραση της Μαρίας Σ. Μπλάνα αποδίδει εξαιρετικά το αρχικό δημιούργημα. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΚΡΙΤΙΚΗ Γιάννης Καλογερόπουλος, Από το εργοστάσιο της ζάχαρης - Dorothee Elmiger, “No14me.blogspot.com”, 09.10.2023
Το κυρίως συγγραφικό παράσημο έγκειται στη φαινομενική χρονική αλληλουχία της γραφής. Η Έλμιγκερ πετυχαίνει να προσδώσει γραμμικότητα στον αφηγηματικό χρόνο, να πείσει τον αναγνώστη πως κάθε επόμενη πέτρα, στην οποία καταφεύγει, εμφανίστηκε ελάχιστα πριν εκείνη πραγματοποιήσει το επόμενο βήμα, χωρίς να γνωρίζει με σαφήνεια από πριν πού θα την οδηγήσει τελικά, παρότι κάτι τέτοιο με μια λογική προσέγγιση μοιάζει μάλλον απίθανο να συνέβη κατά αυτόν τον τρόπο και όχι ως αποτέλεσμα μιας καλά σχεδιασμένης εκ των υστέρων σύνθεσης του υλικού και με αρκετά ξεκάθαρη ιδέα για το σημείο άφιξης. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Τίνα Μανδηλαρά, Η ανατρεπτική πρόζα τριών σπουδαίων γυναικών σε τρία πρωτότυπα μυθιστορήματα, “LIFO”, 02.10.2023
Πρόκειται για ένα άκρως πρωτότυπο πείραμα, αφού αποκαλύπτει τη διαδικασία της γραφής πολύ πριν από την ολοκλήρωσή της, καταγράφοντας όλες τις εμμονές, τις προσωπικές σκέψεις και τα πειράματα του συγγραφέα με τη γραφή μέσα από θραύσματα. Έτσι, ένας παράφορος, ανεκπλήρωτος έρωτας είναι εξίσου ικανός με την πείνα να οδηγήσει τη συγγραφέα στα όρια της σκέψης, αναμοχλεύοντας τις συγκρουόμενες επιθυμίες και φιλοδοξίες. Περισσότερα...
Διαβάστε περισσότερα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Ιωάννης Κοντός, Tζάκι Κέι: «Υπάρχει ποίηση στη μουσική, και μουσική στην ποίηση», “Πόλη Κ”, 01.10.2023
I.Κ.: Γιατί υπήρξε πιο εύκολο ακόμα και να φανταστείτε τις άλλες φωνές, ενώ ήταν πιο δύσκολο να ανακαλύψετε τη δική σας;
Τζ. Κ.: Επειδή η δική μου ήταν υπερβολικά κοντά στην πραγματικότητα, νομίζω.
Κατά την περίοδο της συγγραφής δεν είχα ακόμα συναντήσει τη βιολογική μου μητέρα, οπότε την φανταζόμουν. Μιλούσαμε στο τηλέφωνο, η φωνή της ηχούσε αιθέρια και παιχνιδιάρικη.
Η φωνή της θετής μητέρας μου, από την άλλη, ήταν πολύ γήινη και γειωμένη.
Η φωνή μου έπρεπε να μεταφέρει την ιστορία και τα γεγονότα, κι αυτό δεν ήταν και τόσο εύκολο τότε.
Περισσότερα...