ΚΡΙΤΙΚΗ Κωνσταντίνος Βλαχογιάννης Δίνοντας φωνή σε όσους ξεχάστηκαν, “Bookspress.gr”, 21.11.2025

Η γλώσσα της νουβέλας υπηρετεί αυτή τη στόχευση. Είναι πυκνή, στοχαστική, ενίοτε ποιητική. Οι φράσεις θυμίζουν πινελιές πάνω σε καμβά, μεταφέροντας την αίσθηση πως το ίδιο το κείμενο λειτουργεί ως παράλληλος πίνακας στον βίο του Μαρκαντωνάκη. Ο Τσιμπούκης γράφει όπως ένας ζωγράφος, με πινελιές, με εντάσεις χρώματος, με διακυμάνσεις φωτός και σκιάς. Ο αναγνώστης δεν καλείται να «μάθει» τα γεγονότα της ζωής του ζωγράφου μα να αισθανθεί την ατμόσφαιρα της δημιουργίας του, να συντονιστεί με το άχρωμο φως και τις σκιές που τον κύκλωναν. Περισσότερα...